گوگل در ۲۱ تیر (۲۱ جولای) سه مدل جدید را هم‌زمان منتشر کرد: جمنای ۳.۶ فلش، جمنای ۳.۵ فلش-لایت و جمنای ۳.۵ فلش-سایبر. اما ستاره‌ی این موج، جمنای ۳.۶ فلش بود؛ مدل کاری جدید گوگل که بر اساس بازخورد توسعه‌دهندگان از نسخه‌ی ۳.۵ فلش ساخته شده.
جمنای ۳.۶ فلش در حوزه‌های کدنویسی، کارهای دانش‌محور و عملکرد چندحالته گام رو به جلویی برداشته و به‌ویژه برای هماهنگی چندمرحله‌ای ابزارها و بازنویسی کد در مقیاس کامل (full-stack refactoring) بهینه شده است.
صرفه‌جویی واقعی در هزینه
مهم‌ترین عدد این انتشار، «۱۷ درصد توکن خروجی کمتر» است. یعنی برای همان کار قبلی، مدل توکن‌های کمتری مصرف می‌کند؛ چیزی که در مقیاس بالا، یعنی صرفه‌جویی قابل توجهی در هزینه‌ی API برای کسب‌وکارها.
جمنای ۳.۶ فلش از پنجره‌ی کانتکست بزرگی پشتیبانی می‌کند: تا ۱٬۰۴۸٬۵۷۶ توکن ورودی و ۶۵٬۵۳۶ توکن خروجی؛ یعنی می‌تواند اسناد طولانی، کدبیس‌های بزرگ و ویدیو را یک‌جا پردازش کند.
در کنار این انتشار، گوگل به‌طور ضمنی از نسل بعدی مدل‌هایش یعنی Gemini 4 هم رونمایی کرد و انتظار می‌رود این موج سریع انتشار مدل‌ها ادامه پیدا کند.
«با جمنای ۳.۶ فلش، گوگل نشان داد که رقابت فقط روی هوش مدل نیست؛ روی هزینه و کارایی هم هست.»
اگر همین حالا از جمنای فلش در پروژه‌های خود استفاده می‌کنید، مهاجرت به ۳.۶ فلش برای کاهش هزینه و بهبود کیفیت خروجی، تصمیم منطقی‌ای است.