اپن‌آی در ۱۴ اسفند ۱۴۰۴ (۵ مارس ۲۰۲۶) از GPT-5.4 رونمایی کرد؛ مدلی که آن را «قوی‌ترین و کارآمدترین مدل فرانتیر برای کار حرفه‌ای» توصیف کرده است. این مدل هم‌زمان در ChatGPT و API منتشر شد.
GPT-5.4 از پنجره‌ی کانتکست تا ۱ میلیون توکن پشتیبانی می‌کند؛ یعنی ایجنت‌ها می‌توانند در افق‌های زمانی طولانی برنامه‌ریزی کنند، اجرا کنند و نتیجه را راستی‌آزمایی کنند — بدون اینکه وسط کار «حافظه‌شان» پر شود.
اولین کنترل بومی کامپیوتر
اما نقطه‌ی عطف این نسخه جای دیگری است: GPT-5.4 اولین مدل عمومی اپن‌آی با قابلیت بومی computer use است. این مدل می‌تواند کدی بنویسد که کامپیوتر را اداره کند، در پاسخ به اسکرین‌شات‌ها فرمان‌های کیبورد و ماوس صادر کند و با ابزارهایی مثل Playwright کارهای مرورگر را خودکار کند.
فورچون این انتشار را «تیری مستقیم به سمت آنتروپیک» توصیف کرده؛ جایی که رقابت اصلی این روزها بر سر ایجنت‌ها و کاربرد سازمانی است، نه فقط کیفیت گفتگو.
سه‌گانه‌ی استدلال، کدنویسی و ایجنت
GPT-5.4 سه پیشرفت اخیر اپن‌آی را در یک مدل جمع کرده: استدلال پیشرفته، کدنویسی در سطح حرفه‌ای و گردش‌کارهای ایجنت‌گونه. نسخه‌ی Thinking آن نیز مخصوص کارهای پیچیده‌تر عرضه شده است.
«با GPT-5.4، اپن‌آی پیام روشنی فرستاد: آینده‌ی مدل‌های زبانی، ایجنت‌هایی هستند که کار را تمام می‌کنند.»
اگر سازمان شما به دنبال ساخت ایجنت‌هایی است که واقعاً کار انجام می‌دهند — از خودکارسازی فرایندها تا توسعه‌ی نرم‌افزار — GPT-5.4 یکی از جدی‌ترین گزینه‌های موجود است.